Klopt je hart nog wel in je hoofd…..?

“Wanneer je de laatste boom gekapt hebt en de laatste vis vergiftigd is, dan zul je weten dat je geld niet kunt eten.”

Soms is er een moment waarin een gelegenheid tot vragen zich voordoet, over oorlog en economie bijvoorbeeld.

Zoals bijvoorbeeld: Wil jij oorlog? Draagt het bij volgens jou? Nog nooit heeft daar iemand ja op gezegd. Toch is er nog steeds oorlog. En wordt de voering er van steeds grilliger,wreder en ongenaakbaarder.

Of ik vraag of de huidige economie voor geluk in de wereld zorgt. Ook nog nooit iemand gehad die daar van harte ja op zei.

Wel komen er bij deze vragen veel  kritiekpunten los. Zoals over het uithollen van de natuurlijke bronnen van de aarde,  de willekeur en machtswellust bij grote bedrijven, de nog altijd durende honger in grote delen van de wereld, over hoe kinderen en ongeborenen nog generaties slachtoffer zijn en worden van de huidige middelen waar oorlog mee gevoerd wordt  en nog veel meer.

En dan komt de hamvraag…………… ………………….:

Als niemand oorlog wil en niemand onze huidige economie geluksverhogend vindt, waarom hangen we dan zo vast aan het huidige systeem van “economische groei” dat hier debet aan is?

En waarom brengen we de wijsheid en verbondenheid die we in kleine kring vaak nog weten te vinden niet op een groter niveau tot leven?

Een vraag waar je je hoofd aardig over kunt breken….

Dus me maar uit mijn hoofd in mijn hart laten zakken en meer hart in mijn hoofd gedaan …..

En daar, in die rustige coherente hart-brein ritmiek  ontvouwt zich dan langzaam een antwoord…..

Over hoe kennis en ‘hebben’ is gaan regeren: hoofd-kennis, linker-brein kennis of economische kennis die zegt dat meer en meer hebben ons geluk brengt.

En over hoe de oude wijsheid die het hart beroert en die ons vertelt en laat ‘weten’ hoe we het beste kunnen handelen steeds verder lijkt te verdwijnen.

Dat is de wijsheid van de diepe menselijke verbondenheid die er altijd is en gevoeld kan worden, voor we geboren waren, nadat we overlijden, maar ook als we ‘even’ 80 jaar rondlopen in een menselijk jasje (lichaam)  met een menselijke ‘identiteit’.

Die wijsheid, dat we ons, ondanks uiterlijke verschillen, verbonden voelen en weten is geen gemeengoed meer voor de door consumptie, conflict en materie (op)gedreven mens.

En daardoor gaan wijsheden zoals : wat je uitzendt krijg je (duizend maal) terug, goed èn kwaad, of heb je naaste lief zoals je zelf, of behandel de ander zoals je zelf behandeld wilt worden, ook verloren.

En dat verlies aan essentiële wijsheid en verbinding maakt dat we niet meer zien dat elke bron op aarde die we leeghalen, elk bos dat we kappen , elke zee die we leegvissen, elk geweerschot dat we lossen, elke drone die we vernietiging laten zaaien, ook al zitten we als militair met pizza op schoot alleen maar op afstand de knoppen te bedienen consequenties heeft voor onszelf.

Het is een schot is in ons eigen gezicht…..

Want onder het masker van ons eigen gezicht en diep in de kern van ons eigen lichaam ligt de eeuwigdurende vrede en werkelijkheid van verbondenheid van alles met alles en allen met allen. Wat je doet aan een ander doe je aan jezelf. Wat je denkt over een ander zegt iets over het denken over je zelf.

Het is me vaak opgevallen bij het zien van overledenen, dat ze opeens lichter en vriendelijker lijken, de ballast van het masker met al zijn (ziele) pijn, gedachten en zorgen is dan weggevallen…..

Het vinden van ons innerlijke rustpunt, het verbonden voelen, het ervaren van de stille kracht die er bij hoort en het leven in die wijsheid en vrede maakt ons gelukkiger dan welke nieuwe materiële aanwinst ook.

Een ‘schot’ van persoonlijke groei afgevuurd in onze zoektocht naar ons ware zelf is een begin van vrede en geluk, in onszelf èn tegelijkertijd in de ander, die in dit open geheim eigenlijk geen ander is, maar eenzelfde mij met een ander tijdelijk jasje!

Diverse oude en wijze culturen verwijzen in de wijze van elkaar groeten naar onze onderliggende eenheid en verbondenheid:

In L’akech zeggen de Maya’s bij hun komen en gaan: ‘ik ben een andere jij’ (en jij dus een andere ik )

Namasté is een Oosterse wijze van respect betuigen die o.a in de Yoga wordt gebruikt : “de ziel in mij groet de ziel in jou”.

Wat kunnen jij en ik doen voor minder oorlog en meer levensgeluk………………?

Her-inner, her-ontdek  en gebruik “Mind-Kindness” in je leven en bij al je ont-moetingen.

MindKindness kun je leren door  de tocht naar de balans tussen je hoofd en je hart te maken.

Een reis naar het herontdekken van je ware aard en mogelijkheden, Een reis naar liefde voor jezelf en de ander zonder condities of bijbedoelingen.

Breng meer hart in je hoofd, ook al heb je er soms een hard hoofd in

MindKindness zoals verwoord door de Dalai Lama

Namasté, Amersfoort, 18-12-2011

Tweet