BALANS (1)

De laatste tijd verdiep ik me meer en meer in een software programma dat ‘zomaar’ op mijn pad kwam. Door middel van een stemopname van ongeveer twee minuten waarin iemand kort iets over zijn leven vertelt, wordt dat leven blootgelegd in een analyse die dit programma vervolgens weergeeft. Dwars door alle ballast die we meezeulen, heen, direct naar de kern van onze emoties.

Ook worden de verhaaltjes doorgeprikt die wij of anderen onszelf op de mouw speldden en die ooit nodig waren om de kwetsuren van onze kindertijd te overleven.

Soms herkennen we ons zelf niet eens, ernstige twijfel wordt er dan geuit, of de software wel goed ontwikkeld is. Gelukkig zie ik daar de humor van in en heb ik verschillende manieren om mensen te laten zien dat er echt iets is of dat ze echt dat verdriet of die boosheid hebben. De grootste criticasters hebben zichzelf het meest op de mouw gespeld en/of zijn op dat moment het verste weg van hun echte kern.

En die staat van zijn wordt vooral veroorzaakt door hoe we kunnen dealen met wat ons in het leven zoal overkomt. Verzet tegen de omstandigheden die er nu eenmaal zijn is de grootste veroorzaker van de pijn die we ervaren. Meegaan met de stroom en het verdriet voelen over wat we soms verloren hebben of niet kunnen bereiken, verzacht al veel. Bitterheid ontstaat wanneer iemand dat wat er is, blijvend niet wil accepteren.

En soms hebben we onze kern zo diep verstopt onder onze ego’s dat we niet eens meer weten wie we zijn! Het hielp ons, ooit, maar veel vaker belemmert het ons.

In een tijd van wereldcrisis en het einde van de naoorlogse superconsumptie wordt het tijd om weer aandacht te hebben voor wat er echt toe doet. In Bhutan hebben ze ‘Bruto Nationaal Geluk’ als meter voor het welzijn van het land en zijn bevolking. Zeker iets om eens bij stil te staan. Wat willen we eigenlijk echt?

En dan zie je dat grote leiders gekenmerkt worden door soberheid, rust en een balans tussen lichamelijke en geestelijke behoeften. En vooral een balans tussen voelen en denken. Die balans is bij de meesten van ons zoek. Er is een bovenmatige aandacht geweest voor alles wat we kunnen hebben en te weinig aandacht voor alles wat we kunnen zijn. Hebben en zijn blijken dan elkaars opponenten.

Wat nog meer mensen vergeten zijn, is dat door vanuit de kern te geven en te handelen zonder egoïstische bijbedoeling, je uiteindelijk naast dat zijn ook dingen gaat krijgen om te hebben.
Mensen gaan vanuit diezelfde houding dan geven en zo krijg je wat je zou willen hebben, alleen deze keer in overeenstemming met een grote creatiegedachte zonder alleen aan jezelf te denken.

Dan ben je als mens en bedrijf puurzaam. Dan kun je niet meer alleen aan jezelf denken want alles wat je in de grote bubbel, die wij met zijn allen zijn, teweegbrengt vloeit terug op jezelf. Doe je goed voor de aarde dan doe je goed voor je zelf. Doe je goed voor jezelf dan doe je goed voor de aarde. Ethiek en economie in balans. Gemakshalve heb ik daar maar het begrip “ethonomie” van gemaakt.

Ik zet me fulltime in voor een nieuwe ethonomie en het Puurzaam™ gedachtengoed en ben de vrouw achter puurzaam.org en puurzaam.nl. Heel leuk om de match met Gulpener’s magazine Puurzaam (30.000 oplagen!) nu ook regelmatig met een column te ondersteunen.

Ik ben blij dat we van alle kanten naar die balans tussen voelen en denken geduwd worden. En zal er alles aan doen om het woord Puurzaam™ in de van Dale te krijgen! Uw hulp zeer gewenst!

Amersfoort, 9 april 2010